Ανηφορίζουμε και πάλι την πλαγιά
του Κυνόρτιου όρους και
περιμένουμε με παιδική ανυπομονησία τα πεύκα να μας αποκαλύψουν το σκηνικό της παράστασης
Επτά επί Θήβας του Αισχύλου. Προς έκπληξη μας, διαπιστώνουμε πως δεν υπάρχει
σκηνικό! Ένα μόνο ταπεινό σκαμνί και τρεις σκάλες στα αριστερά της σκηνής! Μου
δημιουργούν πάντα μια αμηχανία, όλοι αυτοί
νεοτερισμοί που υπόκειται τα τελευταία χρόνια το αρχαίο θέατρο μας.
Ανεβαίνουμε στο πάνω διάζωμα, εκεί
στα λαϊκά, προσιτά εισιτήρια των 5 και 8 ευρώ το άτομο. Παίρνουμε μια ανάσα από
το ταξίδι και την ανάβαση, η ματιά μας γεμίζει από το «ύστατο χαίρε» του ήλιου
που δύει, έχει κλείσει μέσα του όλα τα κόκκινα του κόσμου, αυτή είναι η καλύτερη αυλαία θεάτρου σκέφτομαι.
