Η ΟΜΟΡΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΥΡΤΟΥΡΙ, ΕΝΟΣ ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΛΙΩΣΕΙ ΠΟΤΕ…
Η όμορφη και τρυφερή ιστορία της μικρής Μαριάννας και του Τουρτούρι, ενός χιονάνθρωπου που η ίδια δεν θέλει να λιώσει ποτέ, θα κάνει πρεμιέρα το Σάββατο 23 Ιανουαρίου, στις 7 μ.μ. από το Θεατροδρόμιο Κοζάνης.
Πρόκειται για το έργο του Ευγένιου Τριβιζά που διασκεύασε ο Κώστας Ιωαννίδης για το Θεατροδρόμιο, έχοντας στο πλευρό του μια πλειάδα αξιόλογων συντελεστών.
Η παιδική σκηνή του Θεατροδρομίου Κοζάνης με συνεχή παρουσία εδώ και τρία χρόνια παρουσιάζει τη νέα αυτή παράσταση, η οποία θα παιχτεί για τέσσερα συνεχή σαββατοκύριακα με γενική τιμή εισιτηρίου τα 5 ευρώ. Οι συντελεστές της παράστασης παραχώρησαν συνέντευξη τύπου το μεσημέρι της Τρίτης στο Θεατροδρόμιο, καλώντας τον κόσμο , μικρούς και μεγάλους, να δει την αξιόλογη αυτή παράσταση.
Μετά την άκρως επιτυχημένη παράσταση που έδωσε στο Θεατροδρόμιο πριν τις γιορτές με «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός», ανοίγει αυλαία για το 2016 με την παιδική θεατρική παράσταση «Χιονάθρωπος και το κορίτσι» του Ευγένιου Τριβιζά, όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Θεατροδρομίου Λύσανδρος Ρήγας. «Είναι η τρίτη χρονιά στη σειρά που ανεβάζουμε παιδικό θέατρο και πιστεύουμε ότι και αυτή θα είναι το ίδιο ποιοτική όπως και οι προηγούμενες. Οι συντελεστές της παράστασης , τα νέα παιδιά που συνεργάζονται μαζί μας, όλοι μαζί συμβάλλουν σε αυτό που πιστεύει το Θεατροδρόμιο από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε (το 1983): Το θέατρο έχει κάποια ποιοτικά χαρακτηριστικά. Αν τα ψάξεις, αν σε αυτά μετρήσεις τις δυνάμεις σου , πιστεύουμε ότι έχουμε εμπειρίες που μας δίνουν τη δυνατότητα να κάνουμε μια ποιοτική παράσταση», είπε χαρακτηριστικά.
Το Θεατροδρόμιο δηλώνει ικανοποιημένο, μετά από 50 παραγωγές και δεκάδες παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα, ήταν ο προάγγελος όλων των υπολοίπων θεατρικών ομάδων, δίνοντας στο θεατρόφιλο κοινό τη δυνατότητα να βλέπει ποιοτικές θεατρικές παραστάσεις, σημείωσε.
Από την πλευρά του ο σκηνοθέτης Κώστας Ιωαννίδης τόνισε πως η παράσταση μετατέθηκε για μετά τα Χριστούγεννα εξαιτίας της μεγάλης ανταπόκρισης του κοινού στα «μωρά» και για να προετοιμαστεί καλύτερα αυτό το έργο, για το κοινό. «Η συμβολική ιστορία ενός χιονάνθρωπου που του ζητάει το κορίτσι να μη λιώσει ποτέ, είναι το στόρι της παράστασης, που σύμφωνα με τον σκηνοθέτη της «μιλάει για μια όμορφη ιστορία που έχει μέσα την αγάπη ενός κοριτσιού και την αγάπη της για ένα χιονάνθρωπο , από τον οποίο ζητάει να μη λιώσει ποτέ. Ο χιονάνθρωπος θέλει να φτάσει στο τελείωμα και να παραμείνει άσπιλος περνώντας μέσα από κοινωνικές δομές, ώστε να μην παρασυρθεί», είπε χαρακτηριστικά.
Στο αφαιρετικό σκηνικό, μέσα στο οποίο διαδραματίζεται το όνειρο της μικρής Μαριάννας, αναφέρθηκε από την πλευρά της ο σκηνογράφος Βενετία Νάση, η οποία έχει και την επιμέλεια των κουστουμιών: «Επηρεασμένο από το χρώματα του χιονιού, άσπρο, μπλε, γκρίζο, το σκηνικό είναι αφαιρετικό και βοηθάει στην εξέλιξη του ονείρου», τόνισε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως: «Τα κοστούμια είναι σε έντονα χρώματα και έγκειται στον τρόπο που ζωγραφίζουν τα παιδιά και στον τρόπο που παίζουν και δημιουργούν. Ανοίγουν ένα μπαούλο, βγάζουν ότι βρουν μπροστά τους», είπε χαρακτηριστικά η ίδια, λέγοντας πως στην παράσταση βλέπει κανείς αντικείμενα είτε μικρότερα από φυσικό τους μέγεθος, είτε πολύ μεγαλύτερα, είτε στο φυσικό τους μέγεθος.
Από την πλευρά της η Πίστη Κρυσταλλίδου, που συμμετέχει στην παράσταση, κάλεσε τον κόσμο να τη δει από κοντά, μικρούς και μεγάλους, λέγοντας προς τους γονείς πως το πιο καλό δώρο που μπορούν να κάνουν στα παιδιά τους είναι μια θεατρική παράσταση. «Μου δόθηκε η δυνατότητα να συναναστραφώ με πολύ ταλαντούχους ανθρώπους», είπε χαρακτηριστικά η ίδια, για τη συμμετοχή της στο έργο.
Ο Τουρτούρι , η Νιφάδα και η μικρή Μαριάννα
Είναι χειμώνας και….. επιτέλους χιονίζει! Γεμάτη χαρά η Μαριάννα, φτιάχνει έναν χιονάνθρωπο και τον ονομάζει Τουρτούρι. Η παιδική της αθωότητα και η αγάπη της, του δίνει ζωή. Η Μαριάννα ενθουσιασμένη του ζητάει να ζήσει για πάντα, να μη λιώσει ποτέ και εκείνος της το υπόσχεται. Η καλή νεράιδα, η Νιφάδα, του αποκαλύπτει τον τόπο, όπου δε θα λιώσει ποτέ: είναι ο Βόρειος Πόλος. Έτσι λοιπόν ο Τουρτούρι, για να τηρήσει την υπόσχεση που έδωσε στην μοναδική του φίλη και με τη βοήθεια της Νιφάδας, ξεκινάει ένα μεγάλο, φανταστικό, επικίνδυνο και περιπετειώδες ταξίδι για τον Βόρειο Πόλο. Μόνο εκεί θα μπορέσει να ζήσει για πάντα. Εκεί δεν θα λιώσει ποτέ, για χάρη της αγάπης και της υπόσχεσης που έδωσε στη φίλη του. Θα τα καταφέρει άραγε;
Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα αυτής της μεγαλοκυρίας που λέγεται ευτυχία. Μου έχει σπάσει τα νεύρα με όσα ισχυρίζεται απολογούμενη που με έστησε. Ότι τάχα ήρθε, αλλά εγώ είχα το νου μου σε τούτο και σε κείνο, κι όπως μου τα προσδιόρισε, με περίμενε σε πράγματα αδύνατα να συμβούν, εκεί ακριβώς που είχα το νου μου. Κι αυτός ήτανε λέει ο λόγος που την προσπέρασα.
Άλλοτε πάλι, επιμένει πως ήρθε, και στάθηκε λέει έξω από κάτι ιστορίες, στις οποίες εγώ είχα μπει ήδη μέσα, είχε τη διάθεση να πετάξει από το παράθυρο και να μπει, αλλά ήταν τόσο υπερυψωμένη η δυσπιστία μου που δεν τόλμησε.
Άλλη δικαιολογία τραβηγμένη από τα μαλλιά, πως εγώ χτύπησα πολύ σιγά την πόρτα της και δεν με άκουσε ή ότι χτύπησα λάθος, τη διπλανή πόρτα και βλέποντάς με να καθυστερώ, συμπέρανε ότι το λάθος μου βγήκε σε καλό και δεν ήθελε να με διακόψει.
Μου έχει απαριθμήσει μία, μία τις στιγμές που την περιείχαν, λέει, αλλά εγώ θυμάμαι μόνο το φόβο που είχα μην τις χάσω…
Είδα και έπαθα να μην έχω την ανάγκη της. Και τώρα που παλεύοντας τα κατάφερα, έρχεται και μου λέει συγχαρητήρια. Πως αυτό ακριβώς, ότι δεν έχω την ανάγκη της, αυτό είναι ευτυχία!
Σου είχα εκχωρήσει όλα τα «δικαιώματα υπογραφής» των αποφάσεων της ζωής μου, είχες εξουσιοδότηση και μπορούσες να υπογράφεις αντ’ εμού, εν λευκώ, να αποφασίζεις, να ορίζεις και να επιλεγείς ακόμα και «τα θέλω μου».
Και εσύ τελικά αποφάσισες, να μετρώ τη ζωή μου με το “χωρίς” … Μια μέρα χωρίς εσένα. Ένα μήνα χωρίς εμένα. Ένα χρόνο χωρίς εμάς. Επέλεξες να ζω με το “δεν” … Δεν σε πιστεύω… Δεν με νοιάζει… Δεν μ´ αγαπάς…
- Ἔ καβάκια μαῦρα, φώναζα, κι ἐσεῖς γαλάζια δέντρα τί ξέρετε ἀπὸ μένα;
