Έπεσε στα χέρια μου ένα απ´ τα βιβλία της αγαπημένης μου ποιήτριας ... Το είχα ξεχασμένο στα ράφια της βιβλιοθήκης μου, που τα τελευταία χρόνια γέμιζαν και σχεδόν ασφυκτιούσαν από βιβλία που μου έχεις χαρισμένα ή ήσουν εσύ η αφορμή ν' αγοραστούν και να διαβαστούν.
Άνοιξα μια από τις τσακισμένες σελίδες του και έπεσα πάνω σε ένα από τα αγαπημένα μου ποιήματα της:
"Περιφραστική πέτρα "
"Μίλα. Πὲς κάτι, ὁτιδήποτε.
Μόνο μὴ στέκεις σὰν ἀτσάλινη ἀπουσία.Διάλεξε ἔστω κάποια λέξη,
ποὺ νὰ σὲ δένει πιὸ σφιχτὰ
μὲ τὴν ἀοριστία.
Πές:
«ἄδικα»,
«δέντρο»,
«γυμνό».
Πές:
«θὰ δοῦμε»,
«ἀστάθμητο»,
«βάρος».
Ὑπάρχουν τόσες λέξεις ποὺ ὀνειρεύονται
μιὰ σύντομη, ἄδετη, ζωὴ μὲ τὴ φωνή σου.