Απόγευμα στο σπίτι, ο Δημήτρης ξεκουράζεται, εγώ πίνω καφέ και δεν αναγνωρίζω καμία απόλαυση στη γεύση του, ανατρέχω στις αναμνήσεις που μας «αποθηκεύει» το Facebook. Άλλη μια δυνατότητα της τεχνολογίας, να μην ξεχνάμε, αυτά που εκθέσαμε δημόσια!
Πέρσι λοιπόν ήμασταν στην Πτολεμαΐδα, σε ένα όμορφο μικρό καφέ στο κέντρο της πόλης, με πολύχρωμα τραπεζάκια και καρέκλες, που φαινομενικά δεν ταιριάζουν μεταξύ τους.
Όμως όλα με το ξεχωριστό τους τρόπο, φτιάχνουν ένα όμορφο, πολύχρωμο, καθόλου πληκτικό σαλόνι σπιτιού!
Σε αυτό το χώρο, που αγαπάει την τέχνη, μαγικά συναντιούνται πολλές δεκαετίες, γιατί τα δυο αδέρφια ο Μιχάλης και η Αθηνά που το έφτιαξαν εξολοκλήρου με τα ίδια τους τα χέρια, έχουν τοποθετήσει με μια αξιοζήλευτη συμμετρία, Vintage διακοσμητικά και έπιπλα, που όλοι συναντήσαμε στο σπίτι της γιαγιάς μας, της θείας στη Θεσσαλονίκη, στα σπίτια των παιδικών μας χρόνων και αναμνήσεων.
Ένα ποδήλατο της δεκαετίας του ‘60 κρεμασμένο στον τοίχο, μια λάμπα που αλλάζει χρώματα και δέσποζε στα αστικά σαλόνια το ‘80, ένα κόκκινο τηλέφωνο με καντράν φερμένο από τις μέρες του ‘70, πιατέλες από το «σερβαν» της γιαγιάς και σερβίτσια του 50.
Vintage και η δεκαετία του ‘90 πια, με μια υδρόγειο που αγαπώ να βλέπω και μεγάλα βάζα, που η Αθηνά φροντίζει να είναι πάντα γεμάτα με φρέσκα λουλούδια.
