TO ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

TO ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ
ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑ ΣΑΣ

Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017

Η παρουσία της απουσίας σου…

Είναι αυτό το αμείλικτο που έχει ο χρόνος και επιμένει να προχωρά, ενώ εσύ λείπεις αγαπημένε μου και εγώ στέκομαι, να μετρώ τους μήνες με το 21, Αύγουστος , Σεπτέμβριος και Οκτώβρης
Φρόντισες Δημήτρη μου, με την παρουσία σου σ´ αυτή τη ζωή να συνθέσεις επιμελώς τη μελλοντική σου απουσία και να την κάνεις αβάσταχτη! Αυτήν καλούμαι να διαχειριστώ.
Τώρα ξέρω πως δεν καθορίζει μόνο η παρουσία, το μέγεθος της αξίας ενός ανθρώπου, αλλά και ο πόνος που προκαλεί η απουσία του.
Είχες κερδίσει, πολύ χώρο σ´ αυτόν τον κόσμο Δημήτρη μου! Γεννημένος ηγέτης, μπροστάρης και πάντα οδηγός, χάραξες δρόμους, σχεδόν πάντα ανηφορικούς ! Όμορφος ψηλός με περήφανο παράστημα, εντυπωσιακός, με μελιστάλαχτη φωνή και γοητευτικό λόγο! Είχες το ταλέντο να μιλάς αβίαστα χωρίς προετοιμασία, κατευθείαν στις καρδιές μας! επηρέασες τη ζωή των ανθρώπων γύρω σου, αλλά και τη ζωή πολλών που δεν σε γνώρισαν ποτέ!
Έχεις σκορπίσεις πολύ από σένα και από την ψυχή σου σ´ αυτόν τον τόπο αγόρι μου, γι ´ αυτό η απουσία σου είναι ιδιαίτερη , της έχεις δώσει σώμα, λείπεις αλλά σε βρίσκω παντού.
Σε συναντώ ξανά στα μέρη που αγαπούσες, μου «ξανά συστήνεσαι», μέσα από τις αφηγήσεις των ανθρώπων, που μου μιλούν με τόση αγάπη για σένα. Σε ξανά ερωτεύομαι Δημήτρη μου … το ξέρω είναι λίγο τρελό αλλά μόνο εσύ θα μπορούσες να το καταφέρεις αυτό. Ζω με την παρουσία της απουσίας σου.

Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017

κάνουμε ανακύκλωση

Ξεχωρίστε τα σκουπίδια σας,



δεν είναι μεγάλος κόπος, αλλά είναι μεγάλο το όφελος!
Το πιο σημαντικό όμως είναι αυτό που θα διδαχθούν τα παιδιά σας... 

το χρωστάμε σε αυτόν τον πλανήτη, το χρωστάμε σε αυτήν την όμορφη χώρα!

Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2017

Γυμνό σώμα…

Εἶπε:
ψηφίζω τὸ γαλάζιο.
Ἐγὼ τὸ κόκκινο.
Κι ἐγώ.
Τὸ σῶμα σου ὡραῖο
Τὸ σῶμα σου ἀπέραντο.
Χάθηκα στὸ ἀπέραντο.
Διαστολὴ τῆς νύχτας.
Διαστολὴ τοῦ σώματος.
Συστολὴ τῆς ψυχῆς.
Ὅσο ἀπομακρύνεσαι
Σὲ πλησιάζω.
Ἕνα ἄστρο
ἔκαψε τὸ σπίτι μου.
Οἱ νύχτες μὲ στενεύουν
στὴν ἀπουσία σου.
Σὲ ἀναπνέω.
Ἡ γλῶσσα μου στὸ στόμα σου
ἡ γλῶσσα σου στὸ στόμα μου-
σκοτεινὸ δάσος.
Οἱ ξυλοκόποι χάθηκαν
καὶ τὰ πουλιά.
Ὅπου βρίσκεσαι
ὑπάρχω.
Τὰ χείλη μου
περιτρέχουν τ᾿ ἀφτί σου.
Τόσο μικρὸ καὶ τρυφερὸ
πῶς χωράει
ὅλη τὴ μουσική;
Ἡδονή-
πέρα ἀπ᾿ τὴ γέννηση,
πέρα ἀπ᾿ τὸ θάνατο.
Τελικὸ κι αἰώνιο
παρόν.

Κυριακή 1 Οκτωβρίου 2017

ΜΕ ΚΑΤΑΝΥΞΗ


Ἔλα νὰ ἀνταλλάξουμε κορμὶ καὶ μοναξιά.
Νὰ σοῦ δώσω ἀπόγνωση, νὰ μὴν εἶσαι ζῷο,
νὰ μοῦ δώσεις δύναμη, νὰ μὴν εἶμαι ράκος.
Νὰ σοῦ δώσω συντριβή, νὰ μὴν εἶσαι μοῦτρο,
νὰ μοῦ δώσεις χόβολη, νὰ μὴν ξεπαγιάσω.
Κι ὕστερα νὰ πέσω μὲ κατάνυξη στὰ πόδια σου,
γιὰ νὰ μάθεις πιὰ νὰ μὴν κλωτσᾶς.



Ντῖνος Χριστιανόπουλος

Ντῖνος Χριστιανόπουλος (γεν. 1931): ψευδώνυμο τοῦ Κωνσταντίνου Δημητριάδη.
Ποιητής, πεζογράφος, φιλόλογος καὶ κριτικὸς ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη.