Το έθιμο της πρωταπριλιάς μας έχει έρθει από την Ευρώπη, υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε .
Για κάποιους το έθιμο ξεκινάει από την ρωμαϊκή εποχή, οι πρωταπριλιάτικες φάρσες οφείλουν την ύπαρξή τους στη γιορτή της «Kοροϊδίας και του Ξεγελάσματος» της ρωμαϊκής Θεάς «Bένους Aπρίλις», δηλαδή της Aπριλίου Αφροδίτης, που έδινε το έναυσμα για απελευθέρωση του πνεύματος ταυτόχρονα με την οργιώδη απελευθέρωση
της φύσης.
Σύμφωνα με την δεύτερη εκδοχή, το έθιμο της Πρωταπριλιάς έχει ξεκινήσει από τους Κέλτες, οι οποίοι ασχολούνταν κυρίως με το ψάρεμα. Το ψάρεμα ξεκινούσε την 1η Απριλίου, εποχή πολύ δύσκολη για να πιαστούν ψάρια, με αποτέλεσμα οι Κέλτες ψαράδες να λένε ψέματα ο ένας στον άλλον σχετικά με την ψαριά που έπιασαν, με αποτέλεσμα να καθιερωθεί σαν έθιμο.
Τρίτη Εκδοχή
Η τρίτη εκδοχή και μεταγενέστερη θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 15ου αιώνα, στην οποία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα η πρώτη του Απρίλη είχε καθιερωθεί ως πρωτοχρονιά. Έτσι ενώ όλη η άλλη Ευρώπη την πρωτοχρονιά την γιόρταζε την 1 Ιανουαρίου, οι Γάλλοι, ήταν οι μοναδικοί που ξεχώριζαν, και την γιόρταζαν την 1 Απρίλη.Η Πρωταπριλιά στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα διαφοροποιήθηκε το έθιμο και πήρε την γνωστή ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο. Στη Θράκη το βρόχινο νερό της Πρωταπριλιάς θεωρείται θεραπευτικό και γι’ αυτό το μαζεύουν σε μπουκάλι και πίνει απ’ αυτό ο άρρωστος.
Στην Κομοτηνή, την παλιά Γκιουμουλτζίνα, λέγανε πως την πρωταπριλιά το είχαν σε καλό να γελούν, «για να γίνουν τα κουκούλια τους», όταν βέβαια, είχαν σηροτροφία (εκτροφή μεταξοσκωλήκων). Στην Τζαντώ της Ανατολικής Θράκης, είχανε, λέει, σε καλό να γελάσουν τον άλλον, για να κάνουν τα δέντρα καρπό.
Στην Κοζάνη και Άνδρο, πάλι, λένε ψέματα την 1η του Μάρτη κι όχι την Πρωταπριλιά.
Πρωταπριλιάτικες φάρσες που άφησαν εποχή:
• Το 1993, άρθρο στη βρετανική εφημερίδα Independent ανέφερε την ανακάλυψη του χωριού του Aστερίξ από επιστήμονες των Πανεπιστημίων της Οξφόρδης και της Βρέστης. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι ανασκαφές έφεραν στο φως νομίσματα, στα οποία απεικονίζονταν αγριογούρουνα, ενώ δεν υπήρχε ίχνος ρωμαϊκής εισβολής!
• Το 1995, το ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε ότι κατά τις ανασκαφές του μετρό βρέθηκε ο τάφος του Σωκράτη. Το υπουργείο έδωσε, μάλιστα, λεπτομέρειες, ενώ σημείωνε ότι βρέθηκαν επίσης ο χιτώνας του ιδίου, αλλά και ίχνη του κονίου που είχε πιει. Η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου μέσω των ξένων ειδησεογραφικών πρακτορείων. Πρώτο στην παγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού έπεσε το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, που λίγες ώρες μετά έσπευσε να ανακαλέσει.
• Το 2008, το BBC παρουσίασε βίντεο με μία μοναδική ανακάλυψη. Πιγκουίνοι της Ανταρκτικής μετατρέπονται σε αποδημητικά πουλιά, πετώντας μίλια μακριά. Σύμφωνα με τον παρουσιαστή, Τέρι Τζόουνς, προορισμός τους είναι τα τροπικά δάση της Αμερικής.
Κατά την γνώμη μου κανένα ψέμα δεν είναι αθώο, άρα κανένα ψέμα δεν θα πρέπει να επιτρέπεται και να συγχωρείται! Ούτε για «τα κατά συνθήκη ψεύδη» υπάρχει δικαιολογία.
Πιστεύω πως με έναν παράξενο τρόπο τα ψέματα, δημιουργούν εξάρτηση σε όποιον τα χρησιμοποιεί, καμιά φορά και σε όποιον τα ακούει! Ξεκινάμε με αυτά τα «άδολα και αθώα» ψέματα και δίνουμε άλλοθι στον εαυτό μας, μας γίνεται έξη, τρόπος ζωής και καταλήγει το ψέμα να είναι αντανακλαστική αντίδραση .
Σαφώς τα ψέματα κάνουν κακό στο «θύμα», αφού το ξεγελά ,αλλά πιστεύω πως είναι μεγαλύτερη η φθορά για το θύτη , τον ψεύτη που τα χρησιμοποιεί, γιατί το ψέμα γίνεται κάτι σαν υγρασία που εισχωρεί στα θεμέλια της προσωπικότητας του και τα διαβρώνει.
καλό μήνα λοιπόν σε όλους.. χωρίς ψέματα !
Πηγές :
http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2015/04/blog-post.html
http://www.madata.gr/epikairotita/social/409087.html


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου