Γυρίζοντας σπίτι χθες είδα μια κυρία να «ασπρίζει» το πεζοδρόμιο του σπιτιού της, θυμήθηκα τη γιαγιά μου, που και αυτή πάντα κάνοντας τις δουλειές του Πάσχα, στο τέλος έπαιρνε ένα τενεκέ το γέμιζε με ασβέστη και με αυτό, έβαφε το πεζοδρόμιο και τα δέντρα της αυλής μας. Χαμογέλασα, πάντα χαμογελάμε με εικόνες που μας θυμίζουν τα παιδικά μας χρόνια!
Ξεκίνησα να παρατηρώ τα πεζοδρόμια και τις αυλές της πόλης μας, ελάχιστες ήταν φρεσκοβαμμένες, ελάχιστα πεζοδρόμια είχαν την λευκή καθαριότητα του ασβέστη.
Μάλλον γιατί πάψαμε να έχουμε..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου