Πριν από μερικές μέρες επέλεξα να επενδύσω σε μια εκδρομή στην Επίδαυρο,
για να παρακολουθήσω τον Αίαντα του Σοφοκλή. Θα ήθελα να μοιραστώ
μαζί σας την εμπειρία μου αυτή.
Κατά αρχάς κάθε Έλληνας χρωστάει στον εαυτό του, έστω για μία φορά στη ζωή
του, να παρακολουθήσει μια παράσταση αρχαίου θεάτρου, στον απαράμιλλης φυσικής
ομορφιάς και μοναδικά άρτιας κατασκευής αυτόν χώρο
της Αργολίδας . Το τελειότερο αρχαίο ελληνικό θέατρο, της απόλυτης συμμετρίας, της τέλειας ακουστικής και της άμεσης
σύνδεσης μας με την αρχαιότητα.
Όταν βρεθείς εκεί νιώθεις αμέσως τις δονήσεις των αιώνων, κατανοείς γιατί
επιλέχθηκε το σημείο και χρησιμοποιήθηκε το θέατρο, ως μέσο θεραπείας των
ασθενών που απευθύνονταν, στον γειτονικό ναό του Ασκληπιού. Καθώς
σουρουπώνει και ο κόσμος ανηφορίζει για να βρεθεί στις θέσεις
του, περιμένεις μέσα από τα πεύκα να ξεπροβάλει, ο Περικλής, η Ασπασία και
ο Θεμιστοκλής.
Ευτύχισα λοιπόν να παρακολουθήσω την αρχαιότερη από τις σωζόμενες τραγωδίες του Σοφοκλή που αναδεικνύει τη θεατρική του ιδιοφυΐα. Το
κείμενο ήταν σε μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη, η οποία σεβάστηκε απόλυτα το
μέγεθος και την ποιότητα του λόγου του Σοφοκλή, χρησιμοποιώντας λέξεις και
φράσεις όπως «έρεβος της νύχτας»
και «θαλασσοφίλητη Σαλαμίνα», διαπίστωσα
ότι οι αγγλικοί υπέρτιτλοι δεν μπορούσαν να τις αποδώσουν απόλυτα και για άλλη
μια φορά ένιωσα περήφανη για την γλώσσας μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου