Δεν την ήξερα πολύ καλά, πήγαινα στο μαγαζί που δούλευε και μου άρεσε η ευγένεια και ο τρόπος που με προθυμία μας εξυπηρετούσε! Είχα προσέξει και το ζεστό χαμόγελο της, αλλά λες και πάντα κάτι έλειπε από εκείνο το χαμόγελο !
Μπήκα στο κατάστημα και την είδα να φοράει ένα κολάρο,
-Έπεσα από τις σκάλες, μου είπε!
-Πρόσεχε ρε παιδί μου της απάντησα εγώ!
-θα προσέχω μου απάντησε εκείνη και δεν με κοίταξε στα μάτια!
Την ξανά είδα μετά από μέρες να περπατάει στο δρόμο με το κεφάλι σκυφτό και να φοράει γυαλιά ηλίου.
Μα καλά με τόση συννεφιά τι τα θέλει τα γυαλιά σκέφτηκα και δεν πρόλαβα να την χαιρετήσω!
Ξανά πήγα στο μαγαζί που δούλευε και δεν την βρήκα εκεί , όταν ρώτησα που είναι, μου είπαν πως έφυγε, πήρε τα παιδιά της και έφυγε από την πόλη ... ο άντρας της την κακοποιούσε ...
Και έτσι «πέσαμε» όλοι από τα σύννεφα ...
αλήθεια,πόση αλήθεια δεν βλέπουμε ;
Αλήθεια πόσες φορές «η διακριτικότητα» το «κοιτάω την δουλειά μου» γίνεται συνενοχή;
Παγκόσμια μέρα κατά της κακοποίησης των γυναικών γραμμή υποστήριξης 15900
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου