Μετρώ
τ΄αμέτρητα συλλυπητήρια που έχω λάβει.

Φαίνεται θα ζήσαμε πολύ
για να προλάβουμε τόσο να λυπηθούμε
κι οτι προλάβαμε
αυτό δεν είναι λόγος άξιος
συγχαρητηρίων;
Επιτέλους βρίσκω
κι ένα συγχαρητήριο μπιλιετάκι
προς την Απελπισία και την Ελπίδα
από κοινού-κατανοητό
αυτές οι δυο ζουν μαζί
η μια μέσα στην άλλη αχώριστες
αν και λέγεται πως η απελπισία πεθαίνει
ενώ η ελπίδα ζει και μετά θάνατον.
Είθε.
Κική Δημουλά
ΑΝΩ ΤΕΛΕΙΑ
εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου