Για όλα τα βιβλία που διαβάσαμε μαζί.
Για τα όνειρα που με έκανες να πιστέψω...και να ζήσω.
Για όλα τα "σ´ αγαπώ" και τα "σ´ ερωτεύομαι" που δεν πρόλαβα να σου πω...
Για τις αγκαλιές και τα φιλιά που δεν θα ανταλλάξουμε...
Για τα 3 υπέροχα χρόνια που ήταν σαν χίλιες ζωές ... πάλι εσένα θα διάλεγα και ας πονάει τώρα τόσο.
Ήθελε να σας ευχαριστήσει για την παρουσία σας σήμερα εδώ και να σας ζητήσει να τον συγχωρήσετε για την ταλαιπωρία των χιλιομέτρων … αλλά έπρεπε να επιστρέψει στους αγαπημένους του Μολάους.
Θα ήθελε να «πει» ένα ακόμα μεγάλο δημόσιο ευχαριστώ, στους γιατρούς, τους νοσηλευτές και το προσωπικό του Αγιου Σάββα, για τη φροντίδα και την αγάπη που πήρε ένα ολόκληρο χρόνο εκεί , τους ζητά συγνώμη αν τους ταλαιπώρησε κάποιες στιγμές.
Ο Δημήτρης Σιάχος ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος, απ´ όπου πέρασε και με ότι καταπιάστηκε άφησε το στίγμα του και έγραψε τη δίκη του ιστορία. Είχε σημαία του το ενιαίο θεσμικό πλαίσιο στην Ανώτατη Εκπαίδευση και το Ενιαίο Τεχνικό Επιμελητήριο για όλους τους Μηχανικούς της χώρας.
Έφτιαξε το WinCancer και έδωσε δύναμη και κουράγιο σε εκατοντάδες ανθρώπους , το ξέρω πως είναι δύσκολο, αλλά οφείλουμε όσο μπορούμε να συνεχίσουμε το έργο του.
Ο Δημήτρης Σιάχος ήταν ηγέτης, πρότυπο και μαχητής της ζωής! Έδωσε και είχε να δώσει τόσα πολλά ακόμα!
Ο Δημήτρης μου ήταν γεννημένος νικητής και σαν νικητής έφυγε. Μέσα σε φρικτούς πόνους , πάλεψε ως το τέλος και δεν έπαψε ποτέ να χαμογελά.
Ο Δημήτρης μου, η αγάπη μου, ο έρωτας μου, ήταν ένας ευγενικός, δοτικός, τρυφερός άντρας και ήταν τιμή μου, που επέλεξε να είμαι δίπλα του…
Είχε καταφέρει στη ζωή μόνος του, τόσα πολλά, αλλά μόνο για τον Νικόλα του ήταν περήφανος …
Αντίο αγάπη μου…
Αντίο έρωτα μου…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου