ένας μήνας και εγώ δεν μπορώ να το αποδεχτώ, είσαι στον Άγιο Σάββα και θα έρθω μετά τη δουλειά να σε βρω...
Πολέμησες για τρίτη φορά, πολέμησες με όλες τις δυνάμεις σου, το ξέρω αγάπη μου το είδα, το έβλεπα ενάμιση χρόνο τώρα , μέχρι την τελευταία στιγμή, μέσα σε μεγάλους πόνους, πάλευες με τα χέρια σου πάλευες να ζήσεις ... ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ...
Όχι δεν σε νίκησε , όχι ... απλά αποφάσισες να φύγεις... το ήξερα με είχες προετοιμάσει...
Παίρνω αγάπη και συμπαράσταση, από την οικογένεια, τους φίλους και τους ανθρώπους που σε γνώρισαν. Με προτρέπουν να είμαι καλά και να σε θυμάμαι ...
Αλήθεια πώς θα μπορούσα να σε ξεχάσω ; Πώς θα μπορούσε να σε ξεχάσει όποιος σε έχει συναντήσει έστω και μια φορά στη ζωή του;
Και πως μπορώ να είμαι καλά χωρίς εσένα;... κανείς δεν μπορεί να μου το πεί.
Ναι ο χρόνος θα κάνει "τη δουλειά του" ... αλλά θα είναι ο χρόνος που θα περνάει χωρίς εσένα αγάπη μου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου